هوش مصنوعی: کمانداری که قرار بود مرا به قتل برساند، هم در عجله است و هم در تأخیر. نمی‌توانم تیرش را از دل جدا کنم و دل را از تیر او رها کنم.

هوش مصنوعی: وقتی آن خوش‌قواره تیر را به سمت شکاری رها کند، از خدا می‌خواهم که در شکارگاه در نظر او قرار گیرم، به گونه‌ای که شبیه همان شکار باشد.

هوش مصنوعی: در آغوش رحمت، خوشحال و خندان به سر می‌برند، اما بر تو نباید خشمگین بود. از چین‌های پیشانی‌ات هر لحظه بر من مانند زنجیری سنگینی می‌کند.

هوش مصنوعی: آتش می‌تواند سنگ را ذوب کند، اما آه سوزان من هیچ تأثیری بر دل سنگین محبوب ندارد.

هوش مصنوعی: زلف سریع و پیچیده او چه جمعیتی به من می‌دهد! اگر او را در خواب ببینم، هیچ تفسیر و دلیل دیگری نخواهم داشت جز اینکه حالت پریشان و نا آرامی‌ام را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: این‌طور به نظر می‌رسد که هیچ‌چیز دیگری به این زیبایی و دلپذیری نمی‌تواند از آب و گل شکل بگیرد و این نشان می‌دهد که تقدیر از عمق وجود انسان‌ها آن را ساخته است.

هوش مصنوعی: وقتی جام جان بر زمین ثبت شود، این نشانه وجود دارد که هیچ‌کس جز نیکان، صداقت و بزرگی او را نخواهد خواست.