هوش مصنوعی: ماه من، چون سوار بر اسب آسمان شد، به زمین رسید. خوش به حال مسافری که دلش را به لجام عشق سپرده است.

هوش مصنوعی: تن پاک او از آب زلال چشمه حیوان به پاکی دست یافت و به این ترتیب، به خوشبختی و سعادت فزونی می‌رسد، همان‌طور که آب بر دستش ریخته می‌شود.

هوش مصنوعی: از درخت سدره، نخل او بلندتر است. جای تعجب دارد که چگونه با وجود سنگینی و آسیب‌های ناشی از نادانی دیگران، هنوز دانه‌های شیرینش آسیب دیده است.

هوش مصنوعی: اگر صد زخم و درد به من برسد، همین که توجه و محبت تو به من باشد، برای تسکین آن‌ها کافی است.

هوش مصنوعی: در دنیا، چشمان کسی که دارای قدرت و مقام است، به‌ندرت به دیگران توجهی می‌کند. نرگس مست، رنگی همچون سیاهی سرمه دارد که زیبایی و جذابیتی خاص به او می‌بخشد.

هوش مصنوعی: من از سی و چند سالگی در کنار دریاچه آرزوهایم گذر کردم. عمرم خوش به حال کسی است که همچون یک صیاد پس از پنجاه سال، موفق به یافتن چیزی باارزش می‌شود.

هوش مصنوعی: او همچون جامی است که دلش از غم می‌سوزد، اگر که سخنی در مورد زیبایی‌اش به زبان نیاید.