گنجور

شمارهٔ ۴۱۳

سر زلفی به عالم دام کردند
دل رم خوردگان را، رام کردند
چه جانها سوختند از داغ حسرت
که تیغ غمزه، خون آشام کردند
دلم را داد ساقی بادهٔ عشق
دربن بزم، آتشم در جام کردند
سحر خیزان صفای صبح محشر
از آن چاک گریبان وام کردند
کجا، پیش که یارب می توان گفت
که خود کامان مرا ناکام کردند؟
دلم را گلرخان، کشور پناهان
خرابات محبت، نام کردند
حزین یک رشحه از فیض عراقی ست
نخستین باده کاندر جام کردند

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

سر زلفی به عالم دام کردند
دل رم خوردگان را، رام کردند
هوش مصنوعی: موهای زیبا و جذاب او، دل‌های عاشق و سرگردان را تسلیم و آرام کرد.
چه جانها سوختند از داغ حسرت
که تیغ غمزه، خون آشام کردند
هوش مصنوعی: بسیاری از جان‌ها از درد حسرت و غم عشق از بین رفتند، زیرا نگاه فریبنده و خنجرگون برخی باعث خونریزی و زخم عاطفی آنان شده است.
دلم را داد ساقی بادهٔ عشق
دربن بزم، آتشم در جام کردند
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر بیان می‌کند که در یک میخانه، دلش را به ساقی سپرده و تحت تأثیر بادهٔ عشق قرار گرفته است. همچنین اشاره به این دارد که در حال حاضر از این عشق به شدت مجذوب و متأثر شده و شعله‌های آتش عشق در قلبش احساس می‌شود.
سحر خیزان صفای صبح محشر
از آن چاک گریبان وام کردند
هوش مصنوعی: صباح زودهنگام، زیبایی و طراوت خاصی دارد و انسان‌های بیدار و هوشیار از آن لذت می‌برند و به خاطر این جلوه‌ی زیبا، عزم و اراده‌شان را تقویت می‌کنند.
کجا، پیش که یارب می توان گفت
که خود کامان مرا ناکام کردند؟
هوش مصنوعی: کجا می‌توانم بگویم که چه کسانی باعث ناکامی من شدند؟
دلم را گلرخان، کشور پناهان
خرابات محبت، نام کردند
هوش مصنوعی: دلم را به خاطر زیبایی‌اش نامی زیبا داده‌اند و در دنیای عشق و محبت، جایی را برای خود انتخاب کرده است که در آن آرامش و پناهی برای دل‌های عاشق وجود دارد.
حزین یک رشحه از فیض عراقی ست
نخستین باده کاندر جام کردند
هوش مصنوعی: حزین از نعمت و فیض شاعر عراقی بهره‌ای کم دارد و اولین می که در جام ریخته شده، همان باده‌ای است که در دنیای شعر و ادب به آن اشاره می‌شود.