غزل شمارهٔ ۸
ناقه آن محمل نشین چون راند از منزل مرا
جان قفای ناقه رفت و دل پی محمل مرا
ز آتش رشکم کنی تا داغ، هر شب میشوی
شمع بزم غیر و میخواهی در آن محفل مرا
بعد عمری زد به من تیغی و از من درگذشت
کشت لیک از حسرت تیغ دگر قاتل مرا
بارها گفتم که پیکانش ز دل بیرون کشم
جهدها کردم ولی برنامد این از دل مرا
خط برآوردی و عاشق کشتی آخر کرد عشق
غرقه در دریا تو را آسوده در ساحل مرا
چاره جو هاتف برای مشکل عشقم ولی
مشکل از تدبیر آسان گردد این مشکل مرا
اطلاعات
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ناقه آن محمل نشین چون راند از منزل مرا
جان قفای ناقه رفت و دل پی محمل مرا
هوش مصنوعی: وقتی آن شترسوار از خانهام دور شد، جان من هم به دنبال شتر رفت و دل من نیز به سوی محملی که در آن بود، پر کشید.
ز آتش رشکم کنی تا داغ، هر شب میشوی
شمع بزم غیر و میخواهی در آن محفل مرا
هوش مصنوعی: شما از شوق و حسادت به من به آتش میافروزید و هر شب مثل شمع در محفل دیگران میدرخشید، در حالی که آرزو دارید در آن جمع، من حضور داشته باشم.
بعد عمری زد به من تیغی و از من درگذشت
کشت لیک از حسرت تیغ دگر قاتل مرا
هوش مصنوعی: پس از سالها زخم و درد، سرانجام کسی به من آسیب زد و از من گذشت. او مرا کشت، اما اکنون از حسرت داشتن ضربهای دیگر، دلم میسوزد که آن قاتل را نمیتوانم ببینم.
بارها گفتم که پیکانش ز دل بیرون کشم
جهدها کردم ولی برنامد این از دل مرا
هوش مصنوعی: بارها کوشش کردم که عشق و احساساتم را از دل بیرون بیاورم، اما هر بار موفق نشدم و همچنان این احساسات در قلبم باقی ماندهاند.
خط برآوردی و عاشق کشتی آخر کرد عشق
غرقه در دریا تو را آسوده در ساحل مرا
هوش مصنوعی: عشق تو مانند دریاست که من را در خود غرق کرده، در حالی که تو در ساحل آرام و بیخبر از حال منی.
چاره جو هاتف برای مشکل عشقم ولی
مشکل از تدبیر آسان گردد این مشکل مرا
هوش مصنوعی: هاتف برای درد عاشقانهام راهحلی پیشنهاد میکند، اما مشکل اصلی اینجاست که با تدبیر و فکر کردن، این معضل برای من حل نمیشود.
حاشیه ها
1393/12/28 21:02
در مصراع اول بیت اول واژ ه ی « آن » زاید به نظر می رسد و وزن نادرست می آید:
ناقهی محمل نشین چون راند از منزل مرا با وزن غزل درست است .