هوش مصنوعی: سعی کن از زیبایی‌های زندگی و تماشا بهره‌مند شوی و همچون استخوانی بی‌هدف از روی دریا نگذری.

هوش مصنوعی: اگر در مسیر گمراهی به شهر درمان برسی، هر چه در توان داری انجام بده تا به شبستان نجات نروی.

هوش مصنوعی: دل من در انتظار دیدار تو است و این حالتی سخت تشنه و بی‌تاب دارد. ای نور غم، زمانی که به کوچه ما می‌رسی، بر جان تنها و بی‌کس من مرو که این دلتنگی را تحمل نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: من بوی خوشی هستم که از سرزمین کنعان به خاطر دوری از مصر رنج می‌برم. ای نسیم، از عفت و پاکی من محافظت کن و نگذار که زلیخا به من نزدیک شود.

هوش مصنوعی: از سرزمین درد و رنج ما، ای تسکین‌دهنده آرامش، حتی اگر تمام زیبایی‌ها و ارزش‌ها را داشته باشی، نباید بی‌توجه از کنار ما بگذری.

هوش مصنوعی: ای کبوتر، هر کجا که بروی و بر زمین بنشینی، پیام من را به یارم برسان. خواهش می‌کنم از آنجا دور نشوی.

هوش مصنوعی: تو بدون هیچ حیا و با پروازی زیبا، به سخن گفتن پرداخته‌ای و همچون پروانه‌ای بی‌ادب به میهمانی ما نخواهی آمد.