هوش مصنوعی: ریختن اشک حسرت بر چهره ما غریبان، هیچ تفاوتی با ریختن خون صد مسلمان ندارد.

هوش مصنوعی: دوستت دارم و حتی جانم را فدای کسی می‌کنم که با دیدن ما، زخم‌های ما را فراموش کرده است و خون‌مان را به زمین ریخته است.

هوش مصنوعی: نیمه‌ی مجروحی هستم که در خاک و خون می‌لرزم و به همین دلیل، آن‌قدر توان دارم که جانم را در پای محبوب بریزم.

هوش مصنوعی: از شدت ترس و نگرانی بابت او، اشک‌هایم همیشه برمی‌گردند و من دیگر نمی‌توانم جلوی گریه‌ام را بگیرم. انگار که می‌خواهم خونم را از چاک گریبانم بریزم.

هوش مصنوعی: بستر درد تو می‌داند که هیچ راه درمانی برای بیمارانش جز ریختن خون وجود ندارد.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که من خاک را به سر ریخته‌ام، چرا که مانند باد بهار می‌توانم هر لحظه از گلستان، گل‌ها را بریزیم.

هوش مصنوعی: عشق می‌فهمد که در مکتب سخن‌های زیبا، اطاعت و بندگی در کنار معبد و پرستش، نشان‌دهنده‌ی ایمان واقعی است.