هوش مصنوعی: اگر از سخن دوست کارم پیش نرود، از دست خودم کاری نمی‌توانم بکنم، اما کلام دوست همچنان در یادم باقی می‌ماند.

هوش مصنوعی: گل در بهار به عهده وفا آمد و به زخم تیشه‌ای که به آن زده شده، شگفت‌زده‌ام، زیرا نمی‌فهمم چرا کوه‌کن از دست نرفت.

هوش مصنوعی: ثبات و پایداری کامل وفایی که در دیر به وجود آمده، این است که با گذشت زمان، حتی زیبایی و مجسمه‌ها هم دچار زوال می‌شوند، اما عشق و دلبستگی حقیقی همواره باقی می‌ماند و از دست نخواهد رفت.

هوش مصنوعی: عشق و شوق به معشوقان باید به گونه‌ای باشد که مثل آتش، دل را بسوزاند و کسی که از درد این عشق رنج می‌برد، نباید از آن دوری کند.

هوش مصنوعی: عزیزم را نمی‌توانم به کسی نشان دهم، زیرا تنها گل زیبایی که در دلم دارم، تعجبی است که دشمن از دیدن آن کرده است و رنگ سبز چمن هنوز از دست نرفته است.

هوش مصنوعی: ذهنم به یاد تو در باغ و بستان پرسه می‌زند و از عطر گل‌های سمن و یاسمن این خیال رهایی نمی‌یابد.