هوش مصنوعی: هر لحظه که به من دشنام‌های شیرینی بدهد، برایم بهتر از آن است که اگر نبات و عسل به من دهد.

هوش مصنوعی: اگر کسی به غیر از من بی‌رحمی کند و به من آسیب برساند، باید بدانید که من از آن انسان باید بیشتر ناراحت باشم، زیرا اگر به من ظلم شود، آرزو می‌کنم که در آنجا که به من ظلم می‌شود، نعمت و لطف الهی وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که به چهره این دیوانه مسکین می‌خندد، چرا که او به مانند ملکه‌ای در برابر کسی که فقط یک مورچه است، ارزشی ندارد.

هوش مصنوعی: قد او در دل من خون می‌خورد و من از او در جگر درد می‌کشم. نهالی که این درد را تحمل کند، ضرورت وجودش از همین جا است.

هوش مصنوعی: چنانچه سنگ‌های قیمتی برای عاشقان زیباست، من هر گلی را که به محبوبان هدیه می‌شود از چشمانم به زمین خواهیم ریخت.

هوش مصنوعی: اگر مانند می، محبت و دوستی در وجود کسی باشد، آیا خداوند نمی‌تواند آن نامسلمان را به ایمان و دین هدایت کند؟

هوش مصنوعی: چشم خسرو چقدر بخشنده شده که حتی خاک را هم می‌بخشد و در عوض، چیزهای ارزشمندی را به درویش‌ها می‌دهد.