هوش مصنوعی: کار من به شکلی منظم و درست انجام شد، اما درد و رنج من هنوز هم به قوت خود باقیست و درمانی برای آن پیدا نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: شاخ امید من به گل‌های زیبا آراسته شد و پرنده آرزوی من دوباره به باغستان برگشت و زندگی‌اش را ادامه داد.

هوش مصنوعی: از مقام بلند و با عظمت پادشاهی نگاه خاصی به افرادی که به دروازه نزدیک شده‌اند، داشته باشید.

هوش مصنوعی: انسانی که در زندگی خود از سرشارترین نعمت‌ها و رحمت‌ها محروم شده بود، پس از مدتی به جایی رسید که دوباره به شکوفایی و زیبایی دست پیدا کرد.

هوش مصنوعی: دیوان، حالا کجا تصمیم‌سازی می‌کنند، وقتی که انگشتری که به دست سلیمان رسید، چه اتفاقی افتاده است؟

هوش مصنوعی: یک سال تمام گل از باغ دور بود، اما در نهایت به خاطر خواست دوستی، دوباره به باغ برگشت.

هوش مصنوعی: یعقوب، که در خانه‌ای پر از غم و اندوه زندگی می‌کرد، ناگهان به وصال یوسف در سرزمین کنعان رسید.

هوش مصنوعی: تاجی بر سر سلطنت نبود، اما حالا چه جای نگرانی که پرچم پادشاهی دوباره به دست آمده است.

هوش مصنوعی: ای دل، نگران نباش که جان من، که مانند خضر از چشمه‌ی زندگی بهره‌مند شده، دوباره به حیات و نور خواهد رسید.

هوش مصنوعی: بسیاری از شب‌های تاریک و سختی‌هایی که تجربه کرده‌ای، به خود نبالید و بدان که روشنایی صبح دوباره پدیدار شده است.

هوش مصنوعی: خواجو به ما می‌گوید که با شدت و هیجان، زندگی را نگذرانیم و خود را نسوزانیم، چرا که همان‌طور که شمعی به سمت آتش می‌رسد و می‌درخشد، ما نیز باید با امید و روشنی به زندگی ادامه دهیم و از فرصتی که داریم بهره‌برداری کنیم.