هوش مصنوعی: ای کسی که با تلاش و اراده‌ات، جایگاهت در آسمان را به نمایش گذاشته‌ای، چشمان افلاک نیز نتوانسته‌اند همت و اراده‌ی تو را ببینند.

هوش مصنوعی: ماه مانند دانه‌های منجوق بر روی کله‌ی بزرگ نعل یک دایره است که سفرت را می‌چرخاند.

هوش مصنوعی: دنیای علم و دانش مانند نقشی زیبا است که مشکلات و پیچیدگی‌ها را برطرف می‌کند و به تو خوشبختی و همراهی با تجربه‌های کهن می‌بخشد.

هوش مصنوعی: در روزی که دشمنان در نظر دارند، جهان به هم ریخته و تاریک می‌شود، اما دین و اصول اخلاقی همچنان با روشنی و قوت خود، به پیش می‌روند.

هوش مصنوعی: ستاره آسمان مانند ستاره‌ای که درون کفش است، بر پای تو بوسه می‌زند.

هوش مصنوعی: هر چیزی که در باطن و حقیقت وجود دارد، به نوعی نشان‌دهنده قدرت فهم و درک عمیق انسان‌هاست.

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به موضوعی اشاره دارد که نشان‌دهنده‌ی قدرت و سلطه‌ی یک مقام یا مقام‌یابی است که در برابر مشکلات و چالش‌ها مقاومت می‌کند. به عبارت دیگر، این تصویر از استقامت و پایداری در برابر سختی‌ها و فشارهای محیطی حکایت می‌کند.

هوش مصنوعی: سایه‌بان تو زیر سایه عرش پر عظمت است و مقام تو بالاترین نقطه کاخ مشید محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: ای جهان، تو نتیجه تلاش و کوشش تو هستی و آفرینش به خاطر عظمت تو شکل گرفته است.

هوش مصنوعی: پوشیده‌گان سبز پوش از عالم ملکوت، ساکنان و یاران تو در دنیای باطن هستند.

هوش مصنوعی: عروس‌هایی که در ذهن و خاطرشان فقط تویی و با زیبایی‌های تو آراسته شده‌اند.

هوش مصنوعی: آسمان به خاطر عظمت تو، مانند دل غنچه خون گریه می‌کند.

هوش مصنوعی: البته! این بیت به معنای این است که نفس و نفس اماره تحت تأثیر و تسلط تیغ پاکی و عصمت تو به تسلیم درآمده است. در واقع، این بیان می‌کند که شخصیت و ویژگی‌های شما آن‌قدر قوی و والا هست که نفس‌های زشت و ناپسند را سرکوب کرده است.

هوش مصنوعی: صوفی در حالی که لباس آبی پوشیده، زندگی خود را وقف خدمت به خانقاه کرده است و حالا همت تو را به یاد می‌آورد.

هوش مصنوعی: شکر خدا که به برکت وجود تو، کارهای این جهان ریشه‌دار و پایدار شده است.

هوش مصنوعی: بر سر تو خاک می‌ریزد، زیرا که دشمن تو، چرخ روزگار را بر خاک نهاد.

هوش مصنوعی: دست تو نشانه‌ای از هدف‌ها و آرزوهاست و گرد و غبار پاهای تو نشانه‌ای از بزرگی و مقام برتر است.

هوش مصنوعی: هر آنچه در عالم وجود و سرنوشت نوشته شده، در ذهن و فکر تو به خوبی محفوظ و ثبت شده است.

هوش مصنوعی: در برابر نور روشن ضمیر تو، چشم خورشید هم خجالت می‌کشد.

هوش مصنوعی: در میان نعمت‌ها، بله، زن دشمنی است که در عهد الست (عهد ازلی) پیش روی تو قرار دارد.

هوش مصنوعی: عصبانیت تو همچون قهرمانانی است که کمترین نشانه‌های آنان به مرگ نزدیک است.

هوش مصنوعی: از فضلت، جواهر (خوبی و ارزش) در خط (نوشتار یا سخن) نمایان شده و این نتیجه عمل توست.

هوش مصنوعی: دشمن تو بر خلاف داستانی جذاب و بدون پایه و اساس است، اما مردم در آسیب‌پذیری و محبوبیت به او مانند یک مثال هستند.

هوش مصنوعی: انتقام تو مانند وزش تند بادی است که از آب حیات شعله ای آتشین برمی‌افروزد.

هوش مصنوعی: ای درون تو، عقل را به خود نزدیک کن و به جان خود، به قوانین و اصول مذهبی وفادار باش.

هوش مصنوعی: آتش یاد تو گردن باد را به گرما واداشته و در چنگ خود گرفته است.

هوش مصنوعی: به قدری او بزرگ و باارزش شده که دیگر آسمان بلند هم از او شرمنده است.

هوش مصنوعی: شبیه به گنجشک که آوازش را نمی‌شنوند، دشمنان تو به‌دلیل نبودن فرزند، مانند گردن‌بند به دور گردن تو درآمده‌اند.

هوش مصنوعی: به مانند گنجشکی که برای فرار از دشمنش تلاش می‌کند، تو نیز در اینجا نیاز داری که برای حفاظت از خود مبارزه کنی و از محدودیت‌ها رهایی یابی.

هوش مصنوعی: امروز برای از بین بردن کمالات، خانه دشمنان تو فدای این کار شده است.

هوش مصنوعی: در نهایت، دشمن تو همان پیشرفتی را تجربه کرد که در روزهای گذشته به دست آورد.

هوش مصنوعی: بله، درست است که چراغی که روغن ندارد، در لحظه‌ی آخر عمر می‌سوزد.

هوش مصنوعی: دنیا تنها یک بار به ما اجازه می‌دهد که چیزی را از دست بدهیم، اما هرگز فراموش نمی‌کند که چگونه آن را از دست داده‌ایم.

هوش مصنوعی: در سایه‌ی حضور تو، جان خسته‌ی ما از زحمات و بلایای دنیا رهایی یافت.

هوش مصنوعی: حسودان همیشه در تلاشند تا به دیگران آسیب برسانند و با دشمنی و کینه‌ورزی خود، به دنبال فرصتی برای ضربه زدن هستند. آنها می‌توانند مانند نیزه‌ای تیز در بدن انسان نفوذ کنند و درد و رنج ایجاد کنند.

هوش مصنوعی: تیغ تا او را ندید، به خاطر مقام و منزلتش، زبانش نتوانست از چیزی سخن بگوید.

هوش مصنوعی: هرچند دشمن در دلش پر از غرور است و همیشه به خود می‌بالد، اما باید مراقب آتش و طوفان باشد که ممکن است به سراغش بیاید.

هوش مصنوعی: باد آرام شد و آتش خاموش گردید، چرا که آب به کمک آمد و آتش را شکست داد.

هوش مصنوعی: ما تلاش کردیم تا ورق بازی را به نفع خود برگردانیم، اما با سر به زمین افتادیم و نتیجه برعکس شد.

هوش مصنوعی: زمانه به مدت نه ماه بار فتنه و آشفتگی را به دوش کشید و در نهایت نصرالله (پیروزی خدا) را به وجود آورد.

هوش مصنوعی: مقدار و ارزش تو مانند دانه‌ای است که برای پرنده و ستاره اهمیت دارد، و نظر تو مانند شمع و صبح برای پروانه مهم و جذاب است.

هوش مصنوعی: دل دشمن تو در دام تو، مانند پرندگان در چنگال و تیرها در میخ، به دانه‌ای گرفتار است.

هوش مصنوعی: آیا دشمنی که به خاطر خشم و کینه‌اش زنجیر شده، می‌تواند تو را دچار تکان و تحرک کند؟ اگرنه، پس او دیوانه است.

هوش مصنوعی: دوستان به خاطر شادی و خوشی تو، همه دلشان مانند پیمانه‌ای پر از عشق و محبت شده است.

هوش مصنوعی: دشمنان، برای فرار از تو، همه به دور تو جمع شده‌اند و مانند دندانه‌های یک شانه در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: حسود تو که شاه دو نان بوده، از اینکه بی‌خانمان است، دچار حیرت و سردرگمی شده است.

هوش مصنوعی: هر چیزی که ممکن بود از پیروزی و کامیابی به تو عطا شد، اکنون زمان شکرگزاری است.

هوش مصنوعی: خوشحالی و دلخوشی از وجود توست و در میان مردم کسی نیست که به اندازه تو شاداب باشد، اما غم و اندوه در این دنیا فقط مسیر تنهایی را طی می‌کند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جهان برقرار است، امید است که بر کسی که در مقام رهبری و عدالت است، رحمت و بخلای خدا جاری باشد و عدل و انصاف او همگان را در بر بگیرد.

هوش مصنوعی: ای کسی که از نشاط و شادی، همه دل‌ها را سیراب می‌کنی، امیدوارم که کامیابی‌ات از هر دو عالم به تو برسد.

هوش مصنوعی: اشک‌های حسود تو به رنگ آتش است، زیرا دلش از عشق می‌سوزد.

هوش مصنوعی: من با امید دریافت بخشش، دست‌هایم را به دریا دراز کرده‌ام و همچنین نسیم درخواست‌کننده‌ای هستم.

هوش مصنوعی: وقتی که تصمیم می‌گیرم به دنیای بی‌نهایت وارد شوم، نخستین نقطه‌ای که در آنجا قرار دارم، باد است.

هوش مصنوعی: خنجر انتقام دشمن، چهره‌ات را به زهر کشنده آغشته کرده است.

هوش مصنوعی: ذهن من مانند مریم، از نفخۀ خلقت پاک و دست نخورده است و به نوعی حامل روحی است که به زندگی و خلاقیت می‌انجامد.

هوش مصنوعی: چون زمین در اختیار توست، آسمان نیز خوشحال است. ای پیروز، به تو تبریک می‌گویم!